Menu

Treść

Nawigacja

Treść

„PORADNIK RUCHU DROGOWEGO”

Uwaga pieszy

Uwaga pieszy

Od 1 czerwca 2021 r. w Polsce, wzorem wielu europejskich krajów, zacznie obowiązywać prawo nadające dodatkowe przywileje pieszym. Na podstawie nowych przepisów kierujący pojazdem będzie zobowiązany ustąpić pierwszeństwa nie tylko pieszemu znajdującemu się na przejściu dla pieszych, ale i pieszemu wchodzącemu na przejście. Jak interpretować nowe przepisy drogowe? Na czym polega nazywane potocznie „pierwszeństwo pieszego”?

Przejście dla pieszych

W przedstawionym artykule zwrócę uwagę na to zagadnienie. Postaram się podpowiedzieć czy można przyjąć, że nowe prawo tak naprawdę zezwala na bezwzględne pierwszeństwo pieszego na ulicy. Doradzę również, na co warto zwracać szczególną uwagę w obrębie przejścia dla pieszych nie narażając się na łamanie obowiązującego prawa, a zwłaszcza na nieprzyjemne ryzyko wypadku.

Statystyki pokazują, że najwięcej wypadków drogowych z udziałem pieszych jest właśnie na przejściach przez jezdnię. W 2020 r. doszło w Polsce do 2678 wypadków drogowych na przejściach dla pieszych, stanowi to 51,2% wszystkich wypadków z udziałem pieszych. Śmierć poniosło 197 osób (31,2% ogółu zabitych pieszych), rannych zostało 2 581 osób (54,9 % ogółu rannych pieszych). Najczęstszą ich przyczyną było nieustąpienie przez kierowców pierwszeństwa pieszym.


Rozpoczynając temat należy uwzględnić wynikającą z ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, podstawową zasadę:

Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz korzystać z przejścia dla pieszych, za wyjątkiem dwóch przypadków:


1) gdy odległość od przejścia przekracza 100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

2) przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.


Przejście dla pieszych powinno być oznakowane oznakowaniem pionowym i poziomym:

Znak poziomy P-10


Pieszemu, miejsce przeznaczone do przechodzenia w poprzek drogi wskazuje znak poziomy  P-10 „przejście dla pieszych”.


Znak przejście dla pieszych


Kierującemu, miejsce takie wskazuje pionowy znak informacyjny D-6 „przejście dla pieszych”.

 

Wedle aktualnie obowiązujących (do końca maja 2021 r.) przepisów, pieszy zdobywa pierwszeństwo przed pojazdem dopiero wtedy, gdy jest na przejściu. Przy dużym natężeniu ruchu przejście na drugą stronę bywa uzależnione od dobrej woli i uprzejmości kierowców. Zmiany w prawie mają na celu ułatwienie pieszym przechodzenie na drugą stronę jezdni, co z reguły jest zamierzeniem pieszego w obrębie wyznaczonego przejścia. Obowiązujące od 1 czerwca 2021 r. przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, stanowią że:

Pieszy znajdujący się na przejściu dla pieszych ma pierwszeństwo przed pojazdem. Pieszy wchodzący na przejście dla pieszych ma pierwszeństwo przed pojazdem, z wyłączeniem tramwaju.

Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność, zmniejszyć prędkość tak, aby nie narazić na niebezpieczeństwo pieszego znajdującego się na tym przejściu albo na nie wchodzącego i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na tym przejściu albo wchodzącemu na to przejście


Nowe polskie przepisy, mające zarówno zwolenników jak i przeciwników, raczej nie przypadną do gustu piratom drogowym, którzy poruszają się po drodze w myśl zasady „Uwaga bo jadę…”. Zamiarem nowego prawa jest doprowadzenie do zmiany właśnie takich przyzwyczajeń kierowców, stawiając na wzajemne poszanowanie w relacji kierowca-pieszy, a przede wszystkim na zmniejszenie liczby wypadków drogowych na przejściach dla pieszych stawiając na uspokojenie ruchu w obrębie wyznaczonych przejść.

 

Od 1 czerwca 2021 r. , pojawia się również zakaz obowiązujący pieszych, dotyczący:

korzystania z telefonu lub innego urządzenia elektronicznego podczas wchodzenia lub przechodzenia przez jezdnię lub torowisko, w tym również podczas wchodzenia lub przechodzenia przez przejście dla pieszych – w sposób, który prowadzi do ograniczenia możliwości obserwacji sytuacji na jezdni, torowisku lub przejściu dla pieszych.


Należy też pamiętać, że pomimo otrzymanego prawa pierwszeństwa przed pojazdem, pieszy wchodzący na przejście nie jest zwolniony z zachowania szczególnej ostrożności, o czym nadmieniłem na wstępie. Minimalizując ryzyko nadinterpretacji przez pieszych nowych przepisów, należy również pamiętać o obowiązujących już od dawna przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym, które nadal będą miały zastosowanie i zabraniają pieszemu  wchodzenia na jezdnię:

  • bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również na przejściu dla pieszych,
  • spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi;
  • przechodzenia przez jezdnię w miejscu o ograniczonej widoczności drogi;
  • zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia przez jezdnię lub torowisko;
  • przebiegania przez jezdnię;
  • chodzenia po torowisku;
  • wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich rozpoczęto;
  • przechodzenia przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda oddzielają drogę dla pieszych albo chodnik od jezdni, bez względu na to, po której stronie jezdni one się znajdują.

Analizując przedstawione zagadnienie można przyjąć, że odważnym posunięciem byłoby przyjęcie bezwzględnego pierwszeństwa pieszego na ulicy w obrębie przejścia. Warto jednak zaznaczyć, że pieszy jest również uczestnikiem ruchu drogowego i tak samo jak kierujący pojazdem zasługuje na swoje prawo i szacunek, a zwłaszcza z tego powodu, że jest niechronionym uczestnikiem ruchu i ma mniejsze szanse w nieprzewidzianym spotkaniu z poruszającym się pojazdem. Wszystkim kierowcom radziłbym zdjąć nogę z gazu i zachować czujne oko w obrębie wyznaczonych przejść dla pieszych. Natomiast pieszym warto zwrócić uwagę na instynkt samozachowawczy przed wejściem na przejście, gdyż przy braku czujności może się okazać zatrważające w skutkach, pomimo otrzymanych od 1 czerwca 2021 r. przywilejów w ruchu drogowym.

 

Opracował:
 up. organu zarządzającego ruchem
Krzysztof Pietrzko
Inspektor
w Wydziale Rozwoju Gospodarczego, Rolnictwa i Ochrony Środowiska
Starostwa Powiatowego w Łodzi


 

„PORADNIK RUCHU DROGOWEGO”

Promując zachowanie zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego a także edukację i komunikację ze społeczeństwem, Starosta Łódzki Wschodni działając jako organ zarządzający ruchem na drogach powiatowych i gminnych przedstawia „Poradnik ruchu drogowego”, który będzie składał się z artykułów poświęconych dziedzinie ruchu drogowego. W pierwszej części aspekty związane z parkowaniem pojazdu.

Zachęcam do lektury.

Parkowanie pojazdu

Parkowanie pojazdu

 

Brak miejsc parkingowych bywa częstym problemem wielu polskich miejscowości. Zdarza się, że chcąc zaparkować pojazd stoimy przed kwestią wyboru miejsca postojowego a literą prawa zastanawiając się co jest dopuszczalne a co zabronione, co stanowią przepisy oraz jak interpretować oznakowanie drogowe.

 W przedstawionym artykule postaram się wyjaśnić dylematy związane z interpretacją przepisów prawa w zakresie dotyczącym miejsc postojowych oraz sposobu parkowania pojazdów. Podpowiem także na co warto zwracać szczególną uwagę przy wyborze miejsca postojowego, nie narażając się na łamanie obowiązującego prawa.

Nadrzędnym dokumentem wskazującym miejsce i warunki zatrzymania lub postoju pojazdu określa ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, nazywana potocznie „Kodeksem drogowym”. Trzeba pamiętać, że w/w ustawa odnosi się nie tylko do dróg publicznych, dróg w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu, ale określa również zasady ruchu odbywającego się poza ww. miejscami, w zakresie koniecznym dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób oraz wynikającym ze znaków i sygnałów drogowych. Skupiając się na treści dokumentu, w pierwszej kolejności należy zwrócić szczególną uwagę na podstawowe zapisy, które wskazują, że:

Zatrzymanie i postój pojazdu są dozwolone tylko w miejscu i w warunkach, w których jest on z dostatecznej odległości widoczny dla innych kierujących i nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub jego utrudnienia.

Kierujący pojazdem, zatrzymując pojazd na jezdni, jest obowiązany ustawić go jak najbliżej jej krawędzi oraz równolegle do niej.

W czasie postoju na drodze poza obszarem zabudowanym pojazd powinien znajdować się, jeżeli to tylko możliwe, poza jezdnią.

Kierujący pojazdem jest obowiązany stosować sposób zatrzymania lub postoju wskazany znakami drogowymi.

Kierujący pojazdem jest obowiązany w czasie postoju zabezpieczyć pojazd przed możliwością jego uruchomienia przez osobę niepowołaną oraz zachować inne środki ostrożności niezbędne do uniknięcia wypadku.


„Kodeks drogowy” dopuszcza zatrzymanie lub postój częścią samochodu (o DMC do 2,5 t), na chodniku lub całego samochodu osobowego, motocykla, motoroweru, roweru lub wózka rowerowego na chodniku przy krawędzi jezdni pod warunkiem że:

Na danym odcinku jezdni nie obowiązuje zakaz zatrzymania lub postoju – warto pamiętać, że zakaz umieszczony na drodze dotyczy również chodnika, za wyjątkiem sytuacji, gdzie pod znakiem zakazu umieszczona została tabliczka „nie dotyczy chodnika (pobocza)”

Szerokość chodnika pozostawionego dla pieszych jest taka, że nie utrudni im ruchu i jest nie mniejsza niż 1,5 m;

Pojazd umieszczony przednią osią na chodniku nie tamuje ruchu pojazdów na jezdni.


Warto tu pamiętać o Rozporządzeniu Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych, które przewiduje odpowiednie znaki zakazu zatrzymywania się i postoju (B-35 zakaz postoju, B-36 zakaz zatrzymywania się, B-37 zakaz postoju w dni nieparzyste, B-38 zakaz postoju w dni parzyste):

Znaki zakazu postoju

Znaki te dotyczą strony drogi, po której są umieszczone (dotyczy to również drogi jednokierunkowej).

W celu oznaczenia początku, kontynuacji lub uchylenia przed skrzyżowaniem zakazu wyrażonego w/w znakiem B-35, B-36, B-37, B-38 przewiduje się łącznie ze znakiem jedną z odmian n/w tabliczek:

Tabliczki - zakaz postoju

Wskazane jest zaznaczyć, że co do zasady, na polskich drogach (dwukierunkowych) pionowe znaki drogowe umieszczane są po prawej stronie, jednakże dopuszczone jest stosowanie w/w znaków w formie dwustronnej. Ułatwia to kierowcom, którzy zamierzają dojechać do lewej krawędzi jezdni, odczytanie informacji o obowiązującym zakazie zatrzymywania się lub postoju. Warto jednak podkreślić, że nie jest to reguła i brak znaku na odwrocie nie zwalnia z zakazu kierowców, którzy wjechali na stanowisko znajdujące się po lewej stronie jezdni, bez wcześniejszego upewnienia się czy dla przeciwnego kierunku ruchu nie przewidziano zakazu.

Wracając do zapisów „Kodeksu drogowego” należy pamiętać, że zabronione jest zatrzymanie pojazdu w przypadkach:

Na przejeździe kolejowym, na przejeździe tramwajowym, na skrzyżowaniu oraz w odległości mniejszej niż 10 m od przejazdu lub skrzyżowania;

Na przejściu dla pieszych, na przejeździe dla rowerzystów oraz w odległości mniejszej niż 10 m przed przejściem lub przejazdem – należy pamiętać, że zakaz ten obowiązuje także za przejściem lub przejazdem na drodze dwukierunkowej o dwóch pasach ruchu;

W tunelu, na moście lub na wiadukcie;

Na jezdni wzdłuż linii ciągłej oraz w pobliżu jej punktów krańcowych, jeżeli zmusiłoby to innych kierujących pojazdami wielośladowymi do najeżdżania na tę linię;

Na jezdni obok linii przerywanej wyznaczającej krawędź jezdni oraz na jezdni i na poboczu obok linii ciągłej wyznaczającej krawędź jezdni;

W odległości mniejszej niż 10 m od przedniej strony znaku lub sygnału drogowego, jeżeli zostałyby one zasłonięte przez pojazd;

Na jezdni przy jej lewej krawędzi, z wyjątkiem zatrzymania lub postoju pojazdu na obszarze zabudowanym na drodze jednokierunkowej lub na jezdni dwukierunkowej o małym ruchu;

Na pasie między jezdniami;

W odległości mniejszej niż 15 m od słupka lub tablicy oznaczającej przystanek, a na przystanku z zatoką - na całej jej długości;

W odległości mniejszej niż 15 m od punktów krańcowych wysepki, jeżeli jezdnia z prawej jej strony ma tylko jeden pas ruchu;

Na drodze dla rowerów, pasie ruchu dla rowerów oraz w śluzie rowerowej, z wyjątkiem roweru.


Jednocześnie zabrania się postoju pojazdu:

W miejscu utrudniającym wjazd lub wyjazd, w szczególności do i z bramy, garażu, parkingu lub wnęki postojowej;

W miejscu utrudniającym dostęp do innego prawidłowo zaparkowanego pojazdu lub wyjazd tego pojazdu;

Przed i za przejazdem kolejowym, po obu stronach drogi, na odcinku od przejazdu kolejowego do słupka wskaźnikowego z jedną kreską;

W strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu;

Na obszarze zabudowanym poza wyznaczonymi w tym celu parkingami, gdy jest to pojazd lub zespół pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 16 t lub o długości przekraczającej 12 m.


Należy pamiętać również o zapisach Ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń, które zabraniają niszczenia publicznych terenów zielonych, przez co należałoby rozumieć zakaz parkowania pojazdów na takich terenach:

Kto na terenach przeznaczonych do użytku publicznego niszczy lub uszkadza roślinność lub też dopuszcza do niszczenia roślinności przez zwierzęta znajdujące się pod jego nadzorem albo na terenach przeznaczonych do użytku publicznego depcze trawnik lub zieleniec w miejscach innych niż wyznaczone dla celów rekreacji przez właściwego zarządcę terenu, podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.


Warto wiedzieć, że pozostawienie samochodu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub zagraża bezpieczeństwu, naraża nie tylko na mandat i liczbę punktów karnych. Taki wyczyn przynosi ryzyko związane z odholowaniem pojazdu oraz ponoszeniem kosztów z tym związanych.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym zobowiązuje kierującego pojazdem do stosowania sposobu zatrzymania lub postoju wskazanego znakami drogowymi. W tym miejscu warto wskazać obowiązujące znaki dotyczące tej dziedziny ruchu drogowego.

W celu oznaczenia miejsca przeznaczonego do postoju pojazdów stosuje się znak D-18 „parking”.

Przykłady parkingów

                                Przykład parkingu dla osoby niepełnosprawnej                                                    Przykład parkingu dla motocykli

W sytuacji kiedy na znak D-18 umieszczony został symbol koperty, oznacza on miejsce przeznaczone na postój pojazdu uprawnionej osoby. Pod znakiem takim mogą być umieszczone tabliczki wskazujące użytkowników lub rodzaj pojazdów, dla których parking jest przeznaczony, np. tylko dla zaopatrzenia, służb ratunkowych, drogowych, itp. Jeżeli pod znakiem D-18 z symbolem koperty umieszczona jest biała tabliczka obrazująca „miejsce parkingowe dla osoby niepełnosprawnej” oznacza to, że wskazane miejsce parkingowe przeznaczone jest dla uprawnionej osoby niepełnosprawnej bądź kierującego przewożącego taką osobę (w takiej sytuacji, dla ułatwienia, nawierzchnia takiego miejsca postojowego powinna być wyznaczona kolorem niebieskim z zaznaczonym symbolem jak na tabliczce pod znakiem D-18). Jeżeli pod znakiem D-18 „parking” umieszczona została tabliczka barwy białej z symbolem pojazdu, oznacza to, że parking przeznaczony jest do postoju tylko określonego rodzaju pojazdów, które zostały wskazane na tabliczce, np. motocykle, samochody ciężarowe, ciągniki rolnicze. W przypadku potrzeby wskazania określonego sposobu parkowania pojazdów na drodze, pod znakiem D-18 przewiduje się odpowiednią odmianę tabliczki T-30 podającą sposób ustawiania pojazdów:

Tabliczki - postój

Trzeba zwrócić uwagę na występujące sytuacje, w których zarządcy drogi wykorzystują tabliczki T-30 o odpowiednio odwróconym symbolu. Oznacza to wyznaczenie postoju po lewej stronie drogi. Taki sposób oznakowania może być praktykowany na drogach dwukierunkowych o małym natężeniu ruchu w celu ułatwienia kierującemu dokonania wyboru miejsca parkingowego bez zbędnego przemieszczania się w celu analizy funkcjonującego oznakowania drogowego dla przeciwnego kierunku ruchu.

Jeżeli postój został wskazany znakami D-18 z tabliczkami T-30, wówczas na końcu odcinka przeznaczonego do postoju powinien znaleźć się znak D-18 z tabliczką „koniec”.

 

Parking - koniec

 

Opracował:
z up. organu zarządzającego ruchem
Krzysztof Pietrzko
Inspektor
w Wydziale Rozwoju Gospodarczego, Rolnictwa i Ochrony Środowiska
Starostwa Powiatowego w Łodzi

Banery

Kontakt

Powiat Łódzki Wschodni

Starostwo Powiatowe w Łodzi

ul. Sienkiewicza 3,
90-113 Łódź

tel. 42 633 71 91
fax 42 632 93 11

e-mail: powiat@lodzkiwschodni.pl

ePUAP: /72gq27iww7/skrytka

godziny pracy urzędu:
poniedziałek - piątek: 8.00 - 16.00

Stopka